Over mij
Je hebt mensen die zeggen: “We gaan reizen, en dit is ons plan.” En dan heb je ons. Mensen die zonder plan naar de andere kant van de wereld vertrekken, uiteindelijk een Pajero met daktent kopen in Australië, en zeven-en-een-halve maand later nog steeds – weliswaar zonder daktent – onderweg zijn met zand in hun laptop en tellen naar de volgende visumdeadline.
Hoi, ik ben Joy. 31 jaar, en ik denk dat ik mezelf inmiddels een semi-gestructureerde digital nomad mag noemen. Samen met mijn vriend Laurens begon ik in september aan “de reis van ons leven” — en hoewel ik die uitspraak aanvankelijk vooral gebruikte omdat het zo lekker dramatisch klonk, is het nu een keiharde realiteit.
We trapten af in Sydney, scheurden met onze vierwieler via de oostkust naar het hoge noorden, doken het verre Tasmanië in voor wijn, wallaby’s, en ijskoude watertemperaturen, en sloten onze Australië-roadtrip af in Melbourne, na de iconische Great Ocean Road en de Barossa Valley. Van daaruit vlogen we naar Vietnam voor een maand avontuur met mijn schoonbroer Reinier, die inmiddels weer op ons huis en onze kat Marie past. We boekten tickets terug naar Australië, maar ontdekten al snel dat ze via Bali gingen…
We leerden dat het naïef is om te denken dat je op Bali alleen even overstapt. Ook leerden we dat het ronduit onmogelijk is om te geloven dat je er niet een leven opbouwt. Spoiler: smoothie bowls, warungs, sportschool-sessies en coworking-ritmes zijn onvermijdelijk. Resultaat: we gaven ons over en stelden onze vlucht met een maand uit, niet wetende of we deze ooit zullen pakken.
En nu zitten we hier, werkend vanuit Canggu, op zoek naar die magische balans tussen focus en vrijheid, met een visum dat afloopt op 8 juni. Wat we daarna gaan doen? Geen idee. Maar hey, dat dachten we in Cooktown ook, en vijf maanden liepen we door de rijstvelden van Ubud.
Dus, welkom bij Tropenrooster! Hier duik ik in de zonnige chaos van het digital nomad-bestaan. Een zoektocht naar een ritme dat niet in een spreadsheet past. Soms serieus, vaak absurd, maar altijd eerlijk. Want reizen is niet altijd Instagram-perfectie; het is ook het omgaan met de chaos van geen plan, maar wel de overtuiging dat alles uiteindelijk goed komt.
En geloof me, een reis is pas écht interessant zodra je het roer loslaat en de storm omarmt.
Liefs,
Joy
